Columns

Laatste sprak ik een architect die privé voor ons gezin aan het werk is. Het is een eigenwijze man dus alle ideeën die we in eerste instantie zelf hadden werden rücksichtslos van tafel gegooid. Hij had goed geluisterd en dat wat we dachten dat we nodig hadden was niet wat we vertelden. Mooi dat een dergelijke man er is en nog mooier dat hij de "guts" heeft om tegen ons in de gaan. Mooi vak toch, ontwerper zijn en zo nu en dan dwars tegen de zaken aan kijken. Ze kijken toch anders tegen zaken aan.

Tijdens de intake kwamen we ook over mijn achtergrond te spreken. Als architect bezocht hij vele bouw- en interieurbeurzen. Hij is ook een fervente jazzliefhebber en dus was hij naar het North Sea Jazz in Rotterdam geweest. Nu is de vraag: wat heeft het een met het ander te maken?

Welnu, hij stelde me de vraag hoe het toch kwam dat de beurzen die hij bezocht zo saai waren qua totaal uitstraling. Terwijl hij bij het NSJ gezien en gevoeld heeft hoe je met heel eenvoudige materialen een prettige sfeer neer kan zetten. Hij vroeg zich af hoe dat nu toch kwam? Wie regelde dat?

Mooie en relevante vraag, waar ik niet direct het antwoord op wist. Alles wordt tegenwoordig vormgegeven en aangekleed zoals luxe evenementen, stands en showrooms. Maar de meeste beurzen zijn toch gewoon de hal zoals deze is en dan een bonte verzameling van mensen die meer en minder hun best doen om sfeer te maken. De goede uitzonderingen daargelaten. Ik herinner me een mooi paviljoen op de laatste Horecava.

In het geval van NSJ was de druk natuurlijk groot om Den Haag te doen vergeten en dat is qua sfeer goed gelukt. Dus is de vraag: welke druk heeft een beurs nodig om het een aangenaam geheel te maken waar de omgeving zo inspirerend is, dat alle standhouders het ook wel uit hun hoofd laten een matige presentatie neer te zetten. Ik zie hier een mes dat mogelijk aan meerdere kanten gaat snijden.p>